Podatek od wartości dodanej|

Zarządzanie płynnością przewiduje uchwale pewnych decyzji wobec oddzielnych grup- rodzajów aktywów obrotowych. Wzrost miary płynności aktywów obrotowych, obniżenie części nisko płynnych jej rodzajów grają ważna rolę w zwiększeniu wypłacalności organizacji.

Zadłużenie jest faktyczną immobilizacją środków organizacji w rozliczeniu które prowadzi księgowość główna, ale w tym samym czasie jest naturalną konsekwencją systemu wprowadzania korelacji między dostawcami i konsumentami produkcji. Główne zajęcia w tej części zarządzania decyzjami polegają na kontroli powrotu środków i przyśpieszeniu inkasacji zadłużenia.

Pod czas uchwalenia decyzji zarządzających w korelacji płynności salda i wypłacalności przedsiębiorstwa należy ocenić rozmiar i strukturę krótko terminowych zobowiązań. Wzrost ich jest wyjątkowo niebezpieczny jeśli przy tym widoczne są znaczące zwiększenia części najbardziej drogich źródeł, w tym przeterminowanych długów podatkowych. W takiej sytuacji należy dokonać kroków wobec zwolnienia się z aktywów obrotowych wszelkich możliwych środków drogą ich optymizacji i spłacenia najbardziej terminowych (przeterminowanych), a potem i najdroższych zobowiązań.

Oceniając płynność salda, menadżer w czyich rękach są wszystkie finanse, powinien się liczyć z tym że wysoki poziom współczynnika potocznej płynności oznacza jedynie formalne przewyższenie aktywów obrotowych nad krótkoterminowymi zobowiązaniami i charakteryzuje tylko teoretyczną możliwość rozliczać się z zobowiązaniami. Czy będzie miejsce na rzeczywiste rozliczenie zależy od optymizacji operacyjnego cyklu i racjonalnej organizacji obrotu finansowego, co określi kwestionariusz osobowy osoby odpowiedzialnej.